 |

Heim
Saga
C.L.M. framætt
J.S.R. framætt
Niðjatal
Myndir
Myndir-2
Myndir-3
Myndir-4
Ljóðmæli
Sagnaþættir
Minningar
Lausir endar
Krækjur
English Summary
Póstur
|
 |
Til baka á minningarsíðu.
 |
William Thomas
Möller
f: 12. mars 1914
d: 19. júlí 1965 |
 |
MBL24júlí 1965
Kveðja frá
skólabróður
Við fundum það fyrst í fyrra, þegar við hittumst fyrir norðan á þrjátíu
ára stúdentsafmæli okkar frá Menntaskólanum á Akureyri, hve samrýmdur
hópurinn okkar var og hve vænt okkur öllum þótti hver um annan.
Þrjátíu ára aðskilnaður hafði ekki rofið vinarböndin, sem hnýtt voru í sex
vetra bekkjarsetu við súrt og sætt og sitthvað á milli.
Hrókur fagnaðarins í fyrra var Willi okkar og vezt allra hafði hann
varðveitt minningar um einstaka viðburði skólaáranna. En skjótt
skipast veður. Nú hefur hann snögglega horfið af vettvangi okkar til
landanna hinu megin. Þetta skeði of fljótt að okkar viti, einkum
vegna litlu barnanna hans, sem ekki fá lengur notið góð og göfugs föðurs.
En vegir Drottins eru heilagur akur.
William Thomas Möller fæddist á Akureyri árið 1914, sonur Christians L.
Möllers, síðar lögregluþjóns á Siglufirði og konu hans Jónu Sigurbjargar
Rögnvaldsdóttur, ættaðrar úr Skagafirði. Stúdentsprófi lauk hann frá
Menntaskólanum á Akureyri 1934, kennaraprófi frá Kennaraskóla Íslands og
prófi í forspjallsvísindum frá Háskóla Íslands árið 1937, dvaldi í
Danmörku við framhaldsnám árin 1949-50, kennari við barnaskólann á
Siglufirði 1937-1949, en við Skógaskóla undir Eyjafjöllum frá 1950 til
dauðadags. Þannig er yfirborðssaga hans skráð á bókum. En
William Möller átti dýpri sögu, sem hér verður ekki rakin. Hann var
sviphreinn og einkar geðugur maður, sem í svip sínum bar öll merki
heiðarleikans og góðmennskunnar. Hann var alla tíð feitlaginn maður
og hefur það sérkenni hans vafalítið valdið ótímabæru fráfalli hans.
Í huga mínum var Willi okkar einhver sú bezta sál sem ég hefi mætt í minni
ferð. Hollvættir landsins okkar vaki yfir ferðinni. William
Möller var góður Íslendingur.
Eiginkonu, frú Guðrúnu Sigurðardóttur, og blessuðum litlu börnunum þeirra
votta ég samúð bekkjarbræðra hans og bið þeim huggunar í djúpri sorg.
Stefán Bjarnason
|
 |
|
 |