Heim
 Saga
 C.L.M. framætt
 J.S.R. framætt

  Niðjatal
 Myndir
  Myndir-2
 Myndir-3
 Myndir-4

  Ljóðmæli
  Sagnaþættir
 Minningar
  Lausir endar
 Krækjur

 

English Summary


Póstur

 

Til baka á minningarsíðu.

William Thomas Möller
f: 12. mars 1914
d: 19. júlí 1965

MBL24júlí 1965

Kveðja frá skólabróður
Við fundum það fyrst í fyrra, þegar við hittumst fyrir norðan á þrjátíu ára stúdentsafmæli okkar frá Menntaskólanum á Akureyri, hve samrýmdur hópurinn okkar var og hve vænt okkur öllum þótti hver um annan.
Þrjátíu ára aðskilnaður hafði ekki rofið vinarböndin, sem hnýtt voru í sex vetra bekkjarsetu við súrt og sætt og sitthvað á milli.
Hrókur fagnaðarins í fyrra var Willi okkar og vezt allra hafði hann varðveitt minningar um einstaka viðburði skólaáranna.  En skjótt skipast veður.  Nú hefur hann snögglega horfið af vettvangi okkar til landanna hinu megin.  Þetta skeði of fljótt að okkar viti, einkum vegna litlu barnanna hans, sem ekki fá lengur notið góð og göfugs föðurs.   En vegir Drottins eru heilagur akur.
William Thomas Möller fæddist á Akureyri árið 1914, sonur Christians L. Möllers, síðar lögregluþjóns á Siglufirði og konu hans Jónu Sigurbjargar Rögnvaldsdóttur, ættaðrar úr Skagafirði.  Stúdentsprófi lauk hann frá Menntaskólanum á Akureyri 1934, kennaraprófi frá Kennaraskóla Íslands og prófi í forspjallsvísindum frá Háskóla Íslands árið 1937, dvaldi í Danmörku við framhaldsnám árin 1949-50, kennari við barnaskólann á Siglufirði 1937-1949, en við Skógaskóla undir Eyjafjöllum frá 1950 til dauðadags.  Þannig er yfirborðssaga hans skráð á bókum.  En William Möller átti dýpri sögu, sem hér verður ekki rakin.  Hann var sviphreinn og einkar geðugur maður, sem í svip sínum bar öll merki heiðarleikans og góðmennskunnar.  Hann var alla tíð feitlaginn maður og hefur það sérkenni hans vafalítið valdið ótímabæru fráfalli hans.  Í huga mínum var Willi okkar einhver sú bezta sál sem ég hefi mætt í minni ferð.  Hollvættir landsins okkar vaki yfir ferðinni.  William Möller var góður Íslendingur.
Eiginkonu, frú Guðrúnu Sigurðardóttur, og blessuðum litlu börnunum þeirra votta ég samúð bekkjarbræðra hans og bið þeim huggunar í djúpri sorg.

Stefán Bjarnason

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

  heim