|
Lag: Ved vintertid haar Skoven Staar
Frá Höfn um bláan græðis geim,
frá gróðursælum hlýjum löndum
með Möller kemur Holtið heim
og heilsar Íslands norður ströndum
Og aldrei flutti yfir höf
neitt eimskip betri sumargjöf
svo unaðsríka ástargjöf,
sem þessi verður vinum þínum.
Og nú er, Möller glatt þitt geð
vjer getum skilið þú ert feginn,
er Húnaflóann færðu sjeð,
og fjöllin þekktu beggja megin.
Í sálu þinni er líf og ljós
er leggurð´inn á Blönduós,
við sumarblæ og sigurhrós
og heilsar aptur öllum þínum.
Vor hrausti vin stíg heill á land,
og hjá oss, Möller, lengi vertu,
Þú prýðir þína stétt og stand,
og stólpi þinnar byggðar ertu.
Þín gjöfla hönd, hún hefur leyst
frá hörmung marga og aldrei þreyst
við líknarstörf og styrkan reist
þjer bautastein á Blönduósi.
Sch
Þessar vísur bárust frá þeim
Almari og Lucindu Grímsbörnum, þakkar Niðjavefurinn þeim sendinguna.
Verið er að kanna hver
höfundurinn er.
(Höfundi varð ekki að ósk sinni, þar
sem Jóhann Georg, lést 11. nóvember
þetta sama ár)JGM
-------------------------------------- |