Heilir og sælir lesendur (g)óðir, hljóðfæraleikarar og aðrir þeir sem líta inn á síðu HogH

Þá er komið að fyrsta ferðapistlinum, sem vonandi er byrjun að langri seríu, því frá mörgu er að segja.

Ferðin til Danmerkur gekk snuðrulaust fyrir sig.  Reyndar var ég stoppaður í tollinum og á mér leitað, því í skannanum kom í ljós stórhættulegt verkfæri sem ég hafði ekki áttað mig á að væri bannað.  Ég hafði semsagt álpast til að setja tappatogara í töskuna mína, enda eru slík tól mikið þarfaþing eins og allir vita.  En við lifum á tímum terrorista og morðingja í útlöndum og því var tappatogarinn minn gerður upptækur.  Eftir því sem ég best veit var honum eytt, eða það sagði konan í tollinum allavega.  Kannske einhver auminginn á vellinum hafi getað notað tækið og tekið það með heim.  Í það minnsta er ég tappatogaralaus.  Sem er auðvitað grábölvað, því tappatogarar eru stórkostleg tæki.  Í stað hans hef ég þurft að notast við töng og skrúfu til að opna rauðvínsflöskur.  Þá aðferð lærði ég í Svartaskóla Fróða og hafa galdrar hans nýst mér vel við þessi vandræði.
Annars er rauðvínið hér hræódýrt eins og allir vita.  Og bjórinn er ódýrari en vatn útúr búð.  Þetta er auðvitað alveg grátlegt og ég veit ekki hvað ég á að gera við mig þegar ég lít á bjórinn í stórmarkaðnum mínum, og sé að tvær flöskur kosta jafn mikið og tyggjópakki.  Ef ég á að koma með eitt verðdæmi þá kostar kassi af Harboe öli (en Harboe er það sem dönsku rónarnir drekka í morgunmat) litlar 600 krónur.  Því þarf ekki nokkurn mann að undra að hér drekka allir bjór, jafnt háir sem lágir.  Ef maður til dæmis röltir um Strikið um hábjartan dag má sjá bjór á hverjum manni, og allir syngja í englakór.  Þetta veltur reyndar dálítið á því hvaða dag um er að ræða og hvar maður er staddur.  Ef maður er staddur í Nyhavn á föstudagseftirmiðdegi er til dæmis bókað að maður rekist á blindfulla Svía gleðjast yfir nokkrum glösum, allir með Snus niðrá maga.  Þetta er dálítið vinalegt og manni líður eins og það sé laugardagsnótt á Akureyri eða í Reykjavík við að sjá alla ungu Svíana dauðadrukkna í götunni.  Þetta kætir líka Danina ofsalega mikið.
Helgi kom hér um daginn og við eyddum eftirmiðdegi saman í að velta því fyrir okkur hvað Atli hefði gert ef hann hefði verið með.  Við vorum nokkuð vissir um að hann hefði eytt fúlgum í rokkföt á einu torginu við Strikið.  En þar mátti fá glæsileg rokkarmbönd og annan góðan rokkvarning, sem alveg fyrirtaks Arabar eyddu ómældri fyrirhöfn í að troða á okkur Elginn.  Um kvöldið fórum við svo í Kristjaníu að spögulera í mannlífinu.  En eins og allir aðdáendur vita er mannlífið fagurt í Danmörk (Spurning dagsins er: í hvaða lagi Helga og Hljóðfæraleikaranna kemur þessi setning fyrir.)  Helgi fékk fjögur tilboð um hasssölu, en ég eitthvað minna.  Við stoppuðum á Café Woodstock í Kristjaníu, en það er alveg súperbúlla.  Þar angar hver einasti maður af einhverju sterkara en tóbaki og bjórflaskan kostar 150 krónur.  Það er spurning hvort Sveinka þurfi ekki að taka upp slíka verðpólitík á Oddvitanum.  Hið lága verð gerði það nefnilega að verkum að ákjósanlega stór hópur af Grænlendingum safnaðist saman fyrir utan kofann.  Í það minnsta voru margir ská- og skakkeygðir við Café Woodstock.  Allt fór vel fram.
Annars er alveg ótrúlegt hvað það eru margar gerðir af pylsum hér í Danmörku.  Það er hægt að fá sérstakar hádegisverðarpylsur í stórmarkaðnum og nokkrar aðrar tegundir.  Í pylsuvögnunum er hægt að velja milli 20 ólíkra tegunda, sem er dálítið ólíkt því sem gerist heima.  Og svo er alveg fáránleg mikið af reiðhjólum í Danmörku.  Áreiðanlega þrjú hjól á kjaft.  Ég er einmitt að hugsa um að fá mér eitt á næstunni.  Sjáum til með það.
Ég nenni ekki að tala lengur dönsku.  Ég reyndi það í tvær vikur, en það er sama hvað ég ber mig eftir danska hreiminum, þeir þykjast ekki skilja mig.  Þannig að nú tala ég bara ensku, sem sármóðgar þessa framburðarfasista.  Gott á þá.
Í gær fór ég í fyrsta skipti í fornbókabúð og keypti bók.  Það var hvatningarræða Hitlers frá 1941 til þýsku þjóðarinnar, áður en þeir héldu í Sovét.  Athyglisverð lesning.  Ekki laus við tilþrif.  En fyrir utan þetta hef ég nánast látið fornbókaverslanirnar í friði.  Má ekki við því að festast í því, enda fornbókabúðir á hverju horni.
Jæja.  Þetta er ágætt í bili.  Jeg skrifa svo eitthvað á næstunni, þegar eitthvað fréttnæmt hefur gerst.

Bið að heilsa á farsældar Frónið frá Höfn.

Hjálmar