og allir litlu lækirnir, stúlka hér í fjallinu

og rigningin hún gefur þér sitt dýrasta dress

skreytt perlum og silfri sem sindrar,

sem glitrar í húminu.

Í mátulegri laut

sem var búin til í fjallinu,

þú varst svo blíð,

þú varst svo blaut

Þú varst stúlkan mín í fjallinu

og rigningin hún krýndi þig drottningu

og ég elska þig, við elskumst

við elskumst í húminu

Og það var gott, náttúrulega gott,

svo miklu betra en í rúminu.