Það er víst nokkuð um liðið.

Það var á síðari hluta tertíer

við vorum ekki ennþá komin upp á afturfæturna.

Heldur kúldruðumst við saman

tvær rottur í holu,

í ósköp svona heimilislegri holu.

Og ég vissi ekki þá, nei ekki þá

að málin skyldu þróast svona gæskan.

Ung við lékum að beinum

og við köstuðum steinum.

Við hituðum okkur við eldinn

sem hló í augunum.

Í dögun gaggaði refur

og við lásum fyrstu blómin í hlíðunum.

Það var í dalnum í Neanderdalnum.

Og ég vissi ekki þá, nei ekki þá

að málin skyldu þróast svona gæskan.

Land fyrir stafni

ég legg mínum knerri í lítilli vík

og reisi mér bæ með bust

jú og fjósi

Þar sest ég svo við skriftir

og ég skrifa heilu íslendingasögurnar

svo þau gleymi okkur ekki heima

Nei ég vissi ekki þá, ó ekki þá

að málin skyldu þróast svona gæskan